Albanië, het laatste geheim van Europa!

Albanië is een relatief onbekende vakantiebestemming in Europa. Er leven ook nog steeds een aantal merkwaardige vooroordelen over dit land. Toch weten duizenden vakantiegangers intussen de weg naar dit boeiende land te vinden. De hier en daar nog gebrekkige infrastructuur zorgt ervoor dat je relatief veel reistijd kwijt bent, maar een aantrekkelijk bijverschijnsel is dat de gebieden buiten de steden in onze ogen nog onbedorven en traditioneel zijn. Op deze pagina lees je algemene informatie over Albanië.

Taal

Het Albanees is voor Nederlanders een ondoorgrondelijke en moeilijke taal. Het Albanees vormt een eigen taalgroep, maar heeft veel woorden uit het Turks, de Slavische talen, het Italiaans en het Roemeens. Veel Albanezen, vooral jongeren, spreken hun talen uitstekend, maar een gesprek kan soms ook wel een probleem zijn. Heel veel Albanezen spreken Italiaans.

Geldzaken

De munteenheid van Albanië is de Lek. € 1,00 is ongeveer 138 LEK; 100 Lek is € 0,72. Kijk hier voor de dagkoers. Overal in het land zijn inmiddels internationale geldautomaten. Op het platteland kan het vinden van een geldautomaat nog wel eens meer moeite kosten. Betalen in euro kan niet overal.

Visum, douane en veiligheid

Een visum is voor burgers van de Europese Unie niet meer nodig als je naar Albanië reist. Ook Albanezen hebben geen visum meer nodig voor de Europese Unie. Wat betreft de import- en exportregels gelden de bekende voorschriften. Op de luchthaven wordt grondig maar vriendelijk gecontroleerd. Neem nooit een koffer voor een onbekende mee naar of uit Albanië. Neem geen risico met drugs.

Prijzen

Geïmporteerde Italiaanse merkkleding is ook in Albanië prijzig, maar een gemiddelde vakantie kan nog relatief voordelig worden doorgebracht. Tenzij u meer dan € 100 per nacht in Tirana uitgeeft, komt u afhankelijk van uw budget tussen € 20 en € 50,00 zakgeld behoorlijk uit de voeten. Voor € 15,00 kunt u uitstekend eten en heeft u er nog een drankje bij. Toegangsprijzen voor musea of kaartjes voor concerten zijn voor onze begrippen onwaarschijnlijk laag – de toegang tot het museum voor moderne kunst in Tirana bijvoorbeeld kost 200 Lek (€ 1,60).

Eten en drinken

Voor de liefhebbers van de Balkankeuken is er Suvlaki en Qoftë. Vis is heerlijk in Albanië en ook de (Grieks-georiënteerde) salade is niet te versmaden. Sommige Albanese rode wijn is uitstekend, maar je kunt het -zoals overal!- ook wel eens minder goed treffen.

Godsdienst

Albanië is ongeveer 70% islamitisch, 20% orthodox en 10% katholiek. Het verbod op religie dat in de jaren zestig werd afgekondigd heeft geleid tot een groot aantal gemengde gezinnen. In het algemeen leven de verschillende religies vreedzaam naast elkaar.

Zwemwater

Omdat de toestand van het milieu in Albanië hier en daar nog veel te wensen overlaat, is het verstandig terughoudend om te gaan met zwemmen. De kust tussen Vlora en Saranda (de Albanese rivièra) is schoner dan de noordelijke kust.

Bergwandelen en -beklimmen

Omdat er onder het communisme vrijwel geen grootschalig toerisme was, is de infrastructuur weinig ontwikkeld. Uitgezette wandelingen zijn er niet of nauwelijks. Met name in de ruigere gebieden in het noorden en noordoosten kunt u niet zonder gids de bergen in. Verdwalen is heel gemakkelijk en traumahelikopters zijn er niet. Vertrouwen op het bereik van uw mobiele telefoon is een hachelijke onderneming. Informeer achterblijvers (bijv. in een hotel) altijd dat u een tocht gaat maken en waar u heen gaat.

Kaarten

Goede wandel- of stafkaarten zijn niet of nauwelijks te verkrijgen, al kun je in een boekhandel soms wel eens tegen een bruikbare kaart aanlopen. Binnenkort volgt hier meer informatie over dit onderwerp.

Verkeer en transport

Was particulier autobezit tot in het begin van de jaren negentig een onbekend begrip in Albanië, vandaag de dag lijkt het wel of iedere Albanees een auto heeft. Tirana is overdag dan ook een grote heksenketel, waarbij u voor oversteken regelmatig heldhaftig gedrag moet tonen. De infrastructuur in het binnenland laat hier en daar nog zeer te wensen over. Er zijn (vooral in het zuiden) zeer slechte stukken die zelfs voor een minibus onbegaanbaar zijn en absoluut een fourwheeldrive vragen; andere stukken zijn opgeknapt en hier en daar liggen al stukken snelweg. Autorijden vraagt een grote vorm van alertheid en in het donker rijden kunt u maar zoveel mogelijk vermijden. U kunt worden verrast door langzame weggebruikers, plotselinge overstekers of kuilen en gaten.

Openbaar vervoer is een voor de liefhebbers zeer aantrekkelijke vorm van verplaatsing in Albanië. Dat gebeurt vooral met autobussen (goedkoop) en minibussen (iets duurder). Er bestaan uitstekende verbindingen tussen de verschillende steden. Dienstregelingen zijn schaars, dus u moet zich op de dag voor vertrek goed informeren over plaats en tijd van vertrek. Ook Albanezen, zo leert de ervaring, weten niet altijd precies waar en hoe laat een bus vertrekt. Vuistregel is wel dat u vroeg moet opstaan om een grote afstand te overbruggen. Zo vertrekt de minibus van Tirana naar het noordelijke Bajram Curri om half zes in de ochtend!

Meer informatie?

Heeft u de informatie die u zoekt over Albanië op deze pagina niet gevonden, ga dan naar onze contactpagina om contact met ons op te nemen, of direct uw vraag te stellen door middel van ons informatieformulier. We doen ons best uw vraag zo snel mogelijk te beantwoorden!